شماره ۸۸ - آتش قهر تو بر باد دهد گر خاکم

آتش قهر تو بر باد دهد گر خاکم
آب لطف تو نماید ز کدورت پاکم ۱

غم عشق تو گر برد ز تنم تاب و توان
شادی شوق تو صد باره کند چالاکم ۲

دیده از دیدن روی تو بدوزم هیهات
گرچه آن خنجر مژگان بکند صد چاکم ۳

قاب قوسین دو ابروی تو تا منظر ما است
چون زمین پست نماید فلک الافلاکم ۴

بخت اگر یار شود تا که تو یارم باشی
از کم و بیش رقیبان تو نبود باکم ۵

دست ادراک من از دامن تو کوتاه است
ور دهد دست مرا بندۀ آن ادراکم ۶

مفتقر گر غم دل با تو نگوید چکند
کیست آن کس که بپرسد ز دل غمناکم ۷