شماره ۹۰ - نقطۀ خال تو را من که چنان حیرانم

نقطۀ خال تو را من که چنان حیرانم
که چه پرگار در آن دائره سر گردانم ۱

نکته ای یابم اگر زان خط خورشید نقط
حکمت آموز و نصیحت گر صد لقمانم ۲

گر به سر چشمۀ نوشین دهانت برسم
چشمۀ خضر به یک جرعۀ او نستانم ۳

به تجلای تو مدهوش و خرابم که مپرس
پور عمران بود آگه ز دل ویرانم ۴

یوسف مصر ملاحت به زلیخا نکند
آنچه با من کند آن لعل نمک افشانم ۵

از حدیث لب شیرین تو شوریست بسر
که اگر سر برود روی نمی گردانم ۶

لیلی حسن تو را من نه چنان مجنونم
که بود باک ز زنجیر و غل و زندانم ۷

لالۀ روی تو داغی بدل سوخته زد
که ز سر تا به قدم شمع صفت سوزانم ۸

مفتقر شیفتۀ طرۀ آشفتۀ تست
تا بدانند که سر سلسلۀ رندانم ۹