شماره ۹۲ - نقطۀ خال لبت مرکز و ما پرگاریم

نقطۀ خال لبت مرکز و ما پرگاریم
همه سرگشته در آن دائرۀ رخساریم ۱

خضر سرچشمۀ نوشیم و چنان می نوشیم
که دو صد ملک سکندر بجوی نشماریم ۲

آبرو را نفروشیم به یک جرعۀ می
زانکه از ساغر ابروی تو ما سرشاریم ۳

ما که با طرۀ زلف تو در آویخته ایم
گر بگویند عجب نیست که ما طراریم ۴

در گلستان حقائق که خرد خاموش است
بلبل نغمه گر و طوطی خوش گفتاریم ۵

به هوای گل رخسار تو زاریم و نزار
مرغ زاریم و ز گلزار جهان بیزاریم ۶

گرچه زان غمزۀ مستانه خرابیم ولی
لاله سیان داغ و چه نرگس همه شب بیداریم ۷

واعظا پند مده دام منه در ره ما
ما که در پند تو جز بند نمی پنداریم ۸

ای ملامت گر از اسرار قدر بیخبری
که دچار غم عشقیم ولی ناچاریم ۹

حذر از آه دل مفتقر غمزده کن
زانکه در طور غمش نخلۀ آتشباریم ۱۰