هوش مصنوعی: شاعر در این متن از رهایی از نگرانی‌های ناشی از رقبا و افکار منفی سخن می‌گوید. او تصمیم می‌گیرد به جای پیش‌بینی‌های منفی، شیوه‌های رندی و مستی را پیشه کند و با عشق، ترس‌های خود را از بین ببرد. همچنین، او به وحدت و یکپارچگی دل می‌دهد و راه صدق و صفا را برای رسیدن به وفا انتخاب می‌کند. در نهایت، شاعر از جوشش عشق در سینه‌اش می‌گوید و درمان درد دلش را در این عشق می‌یابد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۹۶ - از رقیبان تو تا چند من اندیشه کنم

از رقیبان تو تا چند من اندیشه کنم
بیخ اندیشۀ بد را چه خوش از ریشه کنم ۱

پیش بینی کند از مرحلۀ عشقم دور
شیوۀ رندی و مستی پس از این پیشه کنم ۲

بیشۀ شیر هوا را بزنم آتش عشق
تا کی از کم خردی بیمی از این بیشه کنم ۳

ریشۀ تفرقه را بر کنم از این دل ریش
تا که در گلشن توحید مگر ریشه کنم ۴

از ره صدق و صفا راه وفا گیرم پیش
تا به کی پیروی خلق جفا پیشه کنم ۵

مفتقر سینه زند جوش ز سودای نگار
چارۀ درد دل خویش از این شیشه کنم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۵ - ترسم آنست که ترسائی روی تو شوم
گوهر بعدی:شماره ۹۷ - هر که را عشق بود ساقی و عقلست ندیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.