شماره ۹۷ - هر که را عشق بود ساقی و عقلست ندیم

هر که را عشق بود ساقی و عقلست ندیم
دولتی یافته بی کلفت جمع زر و سیم ۱

وانکه با ابروی پیوستۀ جانان پیوست
ساغر شوق بگیرد بکف ذوق سلیم ۲

قاب قوسین دو ابروی تو بر هر که فتد
رفرف همت او بگذرد از عرش عظیم ۳

وانکه را با خط و خال تو پریوش ربط است
خط آزادگی او را بود از دیو رجیم ۴

حاش لله ز دهانی و میانی که تراست
کی بدان نقطۀ موهوم رسد فکر حکیم ۵

دفتر حسن و کمال تو کتابیست مبین
سنت عشق جمال تو حدیثی است قدیم ۶

حسن لیلای ازل تا بابد می طلبد
دل مجنون صفتی را ز غم عشق دو نیم ۷

نظر لطف تو گیرنده تر از خلد برین
شرر قهر تو سوزنده تر از نار جحیم ۸

هیچ سنجیدۀ فهمیده برابر نکند
نعمت وصل تو با لذت جنات نعیم ۹

هرچه آید ز تو، دانم همه را فوز مبین
وز در خویش مرانم که عذابیست الیم ۱۰

مفتقر رقت دل می طلب و لطف عمل
تا که چون غنچه شوی باز به یک طرفه نسیم ۱۱