شماره ۹۹ - بامید روی دلدار ز آبرو گذشتم

بامید روی دلدار ز آبرو گذشتم
به هوای صحبت یار ز های و هو گذشتم ۱

ز سرشک چشم و خونابۀ دل نگار بستم
ز خط عذار و خال لب و رنگ و بو گذشتم ۲

بکمند مشگمویان شده ام اسیر لیکن
بدلاوری و همت ز میان مو گذشتم ۳

نه چو خضر سر بصحر از ده ام بجستجویت
که ز جوی زندگی نیز بجستجو گذشتم ۴

سر چون کدوی بی مغز فکنده ام بپایت
نه عجب که بهر سروری ز سر کدو گذشتم ۵

همه روزه گفتگوی من و عاشقان تو بودی
چه نماید محرمی از سر گفتگو گذشتم ۶

به خیال شست و شوئی بدر تو رخت بستم
ز غبار ره چنانم که ز شست و شو گذشتم ۷

دل و دین من ز کف رفت بباد آرزوها
چه غم تو روزیم شد ز هر آرزو گذشتم ۸

دل مفتقر ز شوق تو لبالب است آری
که هماره در بدر رفتم و کو بکو گذشتم ۹