شماره ۱۰۲ - چون خم عشق ازل تا بابد می جوشم

چون خم عشق ازل تا بابد می جوشم
بادۀ خانگی از خون جگر می نوشم ۱

بگشا چهره مگر مشکل ما بگشائی
ورنه من بر حسب همت خود می کوشم ۲

تا که چشمم به تو افتاد دل از کف دادم
پند صاحبدل از این پس نرود در گوشم ۳

نوبهار امد و بلبل بتمتع در باغ
من که دستان توام از چه چنین خاموشم ۴

ساقی بزم حریفان شده یارم چکنم
برده هوشم ز سر آن نغمۀ نوشانوشم ۵

دوشم از باده فروش آمده این طرفه سروش
که ترا من بدو گیتی بخدا نفروشم ۶

گر بیائی تو بهر گام بیایی کامی
ور به بینم ز تو عیبی به کرم می پوشم ۷

مفتقر بنده نوازی عجب از مولی نیست
دارم امید کشم غاشیه اش بر دوشم ۸