شماره ۱۰۱ - بریدم از همه پیوند و بر تو دل بستم

بریدم از همه پیوند و بر تو دل بستم
بمهر روی تو با مهر و ماه پیوستم ۱

مرا ز ساغر ابرویت آنچنان شوریست
که بی تملق ساقی خراب و سرمستم ۲

که آفتاب جمال تو دید و آب نشد؟
صواب نیست که با هستی تو من هستم ۳

بپای بوس تو دارم سری ولی بی مغز
دریغ از اینکه جز این بر نیاید از دستم ۴

رها نشد ز تو تیری که بر دلم ننشست
به خاک پای تو سوگند ناز آن شستم ۵

بگرد کوی تو گرد از وجود من برخاست
اگرچه نیست شدم لیک باز ننشستم ۶

به جستجوی دهانت که چشمۀ نوش است
در اولین قدم از جوی زندگی جستم ۷

سر ار ز لطف تو از فرق فرقدان بگذشت
ولی ز قهر تو طرف کلاه نشکستم ۸

گر التفات نباشد ترا به من چه عجب
تو شاهباز بلند آشیان و من پستم ۹

براستی بتو آراست مفتقر خود را
نبودی ار تو من ار خویشتن نمی رستم ۱۰