شماره ۱۶ - هر دم بناز میکشد آن نازنین مرا

هر دم بناز میکشد آن نازنین مرا
ناگشته از کرم نفسی همنشین مرا ۱

آن ترک نیم مست که دارد بغمزه تیر
ز ابرو کمان کشیده و کرده کمین مرا ۲

جانا بجان عشق بر آنم که دوزخ است
بی پرتو جمال تو خلد برین مرا ۳

جنت برای دیدن دیدارم آرزوست
ورنه چه حاصل است از این حور عین مرا ۴

فردا که هر کسی بنشانی شود پدید
داغ غلامی تو بود بر جبین مرا ۵

منت ز آفتاب نیارم کشید از آنک
روشن به تست دیده دیدار بین مرا ۶

نزدیک شد که عشق تو ای جان برآورد
آشفته وار از غم دنیی و دین مرا ۷

جانم ز سر عشق تو هرگه که دم زند
حقا که جبرئیل نزیبد امین مرا ۸

دیوانه گشته ام چو حسین ای پری نژاد
زنجیر نه ز سلسله عنبرین مرا ۹