شماره ۳۳ - جانم به لب رسید چو جانان من برفت

جانم به لب رسید چو جانان من برفت
دردم ز حد گذشت چو درمان من برفت ۱

روح روان و مونس جان هزار دل
بدر منیر و شمع شبستان من برفت ۲

بد مهرم ار به ماه و به مهرم نظر بود
زین پس که از نظر مه تابان من برفت ۳

پژمرده گشت گلبن بستان عیش من
از دیده تا که سرو خرامان من برفت ۴

از باغ وصل بود امیدم که بر خورم
آمد خزان و رونق بستان من برفت ۵

یعقوب وار دیده ام از گریه تیره گشت
کز پیش دیده یوسف کنعان من برفت ۶

سرگشته ام چو گوی و چو چوگان خمیده زانک
گوی مراد از خم چوگان من برفت ۷

نالم گهی چو بلبل و گریم گهی چو ابر
اکنون که از نظر گل خندان من برفت ۸

شد مندرس بنای وجود ضعیف من
سیلاب اشک بس که ز مژگان من برفت ۹

روزی بود حسین که باز آید از جفا
آن بی‌وفا که از سر پیمان من برفت ۱۰