شماره ۶۷ - دوش چشم جانم از دیدار شه پرنور بود

دوش چشم جانم از دیدار شه پرنور بود
مطرب ما زهره و ساقی مجلس حور بود ۱

با عذار ساقی فتان و چشم مست او
زاهد ار بشکست توبه همچو ما معذور بود ۲

تا قدح کرده حدق بهر حمیای جمال
پیش از آن کاندر جهان باغ می انگور بود ۳

با حریفان معربد در خرابات ازل
از شراب لایزالی جان ما مخمور بود ۴

ما انا نیت ز دار نیستی آویخته
تا بگویندی اناالحق گفتن منصور بود ۵

دلبر آنساعت که جام خمر کافوری بداد
مسند دل بر فراز چشمه کافور بود ۶

جان ما آئینه حق گشت و از ما شد پدید
آنچنان گنجی که در کنج ازل مستور بود ۷

بود در طور فنا مست تجلیها حسین
پیش از آندم که حکایات کلیم و طور بود ۸