هوش مصنوعی:
این شعر از حسین (احتمالاً شهید حسین ابن علی) بیانگر اندوه و حسرت شاعر از نبود یار (معشوق یا امام حسین) است. شاعر با وجود زیباییهای بهار و هزاران گل، فقدان بوی یار را احساس میکند و با وجود عشق و وفاداری، وصال یار را دور از دست میبیند. این متن ترکیبی از عشق، عرفان، و رنج است.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مضامین عرفانی و عاشقانهی عمیق است که درک آن به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. همچنین ممکن است اشارات مذهبی برای مخاطبان جوانتر نیاز به توضیح داشته باشد.
شماره ۷۹ - صبا رسید در او بوی یار نیست چه سود
صبا رسید در او بوی یار نیست چه سود
نسیم سنبل آن گلعذار نیست چه سود ۱
هزارگونه ی گل اندر بهار گر چه شکفت
چو بوی از گل من در بهار نیست چه سود ۲
مراست از دو جهان اختیار یار ولیک
به دست من چو کنون اختیار نیست چه سود ۳
هزار گونه طرب میکنم ز دردی درد
ولی چو خمر طرب بی خمار نیست چه سود ۴
منم که خاک شدم در ره وفاداری
ولی به خاک من او را گذار نیست چه سود ۵
درون بوته ی مهرش دلم بسوخت ولی
متاع قلب مرا چون عیار نیست چه سود ۶
به وصل یار امید حسین بسیار است
ولی چو طالع فرخنده یار نیست چه سود ۷
نسیم سنبل آن گلعذار نیست چه سود ۱
هزارگونه ی گل اندر بهار گر چه شکفت
چو بوی از گل من در بهار نیست چه سود ۲
مراست از دو جهان اختیار یار ولیک
به دست من چو کنون اختیار نیست چه سود ۳
هزار گونه طرب میکنم ز دردی درد
ولی چو خمر طرب بی خمار نیست چه سود ۴
منم که خاک شدم در ره وفاداری
ولی به خاک من او را گذار نیست چه سود ۵
درون بوته ی مهرش دلم بسوخت ولی
متاع قلب مرا چون عیار نیست چه سود ۶
به وصل یار امید حسین بسیار است
ولی چو طالع فرخنده یار نیست چه سود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۸ - دلم هوای چنان سرو نازنین دارد
گوهر بعدی:شماره ۸۰ - عشاق وفاپیشه اگر محرم مائید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
