هوش مصنوعی: این متن به توصیف حالات عاشقان و سالکان راه عشق می‌پردازد که دنیا و آخرت را فدای معشوق می‌کنند. آنها از هر چه غیر از معشوق است چشم می‌پوشند و تنها به او عشق می‌ورزند. این عاشقان با وجود فقر ظاهری، در عالم عشق سلطانند و با وجود رنج‌های بسیار، همیشه شادمان‌اند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای سنین پایین دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۰۴ - بر آستان خرابات عشق مستانند

بر آستان خرابات عشق مستانند
که نقد هر دو جهان را به هیچ نستانند ۱

براق همت عالی به تازیانه ی شوق
در آن فضا که به جز دوست نیست می رانند ۲

ز هر چه هست به کلی دو دیده بردوزند
ولی ز روی دلارام خویش نتوانند ۳

نظر حرام شناسند جز به روی حبیب
به غیر دوست خود اندر جهان نمی دانند ۴

گدای کوی نیازند و خاک راه ولیک
فراز مسند اقلیم عشق سلطانند ۵

شهان بی حشم و مفلسان محتشمند
از این طوایف رسمی به کس نمی مانند ۶

فتاده بی سر و پایند بر در دلدار
ولی به گاه روش سروران می دانند ۷

چو لاله گرچه بسی داغ بر جگر دارند
ز شوق چون گل سوری همیشه خندانند ۸

برای آنکه ز غیرت به غیر دل ندهند
بر آستانه ی دل چون حسین دربانند ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۳ - سحرگه باد نوروزی چو از گلزار می آید
گوهر بعدی:شماره ۱۰۵ - صباح عید ز بهر صبوح برخیزند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.