خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عرفانی و عاشقانه از حسین (ع) و عشق به حبیب (خدا) سخن میگوید. شاعر از بیداری معنوی در صبح عید، رنجهای دل عاشقان، و قدرت شفابخش عشق الهی میگوید. همچنین، به موضوعاتی مانند فتنههای دنیوی، نبرد با زمانه، و رسیدن به وصال معشوق اشاره میکند. در پایان، با اشاره به خاکشدن حسین (ع) و عطر بهشتی او، بر جنبههای عرفانی و مذهبی شعر تأکید میشود.
محتوا دارای مضامین عمیق عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی اشارات به رنج و فتنه نیاز به درک بالاتری از مفاهیم فلسفی و دینی دارد.
شماره ۱۰۵ - صباح عید ز بهر صبوح برخیزند
صباح عید ز بهر صبوح برخیزند
بر آتش دل ما آب زندگی ریزند ۱
به حال گوشه نشینان به غمزه پردازند
هزار فتنه به هر گوشه ای برانگیزند ۲
نفس نفس چو مسیحا ز لب شفا بخشند
زمان زمان به جفا چون زمانه بستیزند ۳
چو عشق کشته ی خود را حساب تازه دهد
ز کشته گشتن خود عاشقان نپرهیزند ۴
کسی ز خویش چو ره در حریم یار نبرد
ز باده مست شوند و ز خویش بگریزند ۵
چو لوح عالم علوی قرارگاه شماست
در این رصدگه خاکی چو می برانگیزند ۶
حسین چون ز هوای حبیب خاک شود
عبیر و عطر بهشتی ز خاکش آمیزند ۷
بر آتش دل ما آب زندگی ریزند ۱
به حال گوشه نشینان به غمزه پردازند
هزار فتنه به هر گوشه ای برانگیزند ۲
نفس نفس چو مسیحا ز لب شفا بخشند
زمان زمان به جفا چون زمانه بستیزند ۳
چو عشق کشته ی خود را حساب تازه دهد
ز کشته گشتن خود عاشقان نپرهیزند ۴
کسی ز خویش چو ره در حریم یار نبرد
ز باده مست شوند و ز خویش بگریزند ۵
چو لوح عالم علوی قرارگاه شماست
در این رصدگه خاکی چو می برانگیزند ۶
حسین چون ز هوای حبیب خاک شود
عبیر و عطر بهشتی ز خاکش آمیزند ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۴ - بر آستان خرابات عشق مستانند
گوهر بعدی:شماره ۱۰۶ - ز شست عشق چو تیر بلا روان کردند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
