هوش مصنوعی: متن بالا بیانگر درد و رنج عاشقانه و ناله‌های شاعر از بی‌تفاوتی معشوق و جفای اوست. شاعر از بی‌خبری معشوق از حال و روزش شکایت دارد و اشاره می‌کند که معشوق از رنج و نیاز عاشقان بی‌خبر است. همچنین، شاعر به دشمنان و طعنه‌های آنان اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که آنان از عشق و وفا بی‌خبرند. در نهایت، شاعر از حسین (احتمالاً اشاره به امام حسین) یاد می‌کند که با درد و غم او مأنوس شده و نیازی به شادی و درمان ندارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی عمیق است و ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات مذهبی و تمثیل‌های پیچیده در متن وجود دارد که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۱۱ - ترا ز حال من زار مبتلا چه خبر

ترا ز حال من زار مبتلا چه خبر
که شاه را ز غم و درد هر گدا چه خبر ۱

تو نازنین جهانی و ناز پرورده
ترا ز سوز درون و نیاز ما چه خبر ۲

چو دل ز مهر نگاری نهشته ای ایمه
ترا ز حالت عشاق بینوا چه خبر ۳

ترا که نیست بغیر از جفا و جور آئین
ز رسم دوستی و شیوه وفا چه خبر ۴

اگر ترا سر یاری و دوستی باشد
ز طعن و سرزنش دشمنان ترا چه خبر ۵

بدشمنم منما رخ از آنکه اعمی را
ز حسن و منظر و از لذت و لقا چه خبر ۶

حسین را که بدرد و غم تو انس گرفت
چه احتیاج بشادی و از دوا چه خبر ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۰ - زهی بوعده وصل تو جان ما مسرور
گوهر بعدی:شماره ۱۱۲ - چشم عاشق کش او کشت مرا بار دگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.