هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر شوق دیدار معشوق و توصیف جمال اوست. شاعر از عشق و وصال سخن می‌گوید و زیبایی معشوق را بی‌نظیر می‌داند. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیم عرفانی مانند مستی و روشنایی دل دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.

شماره ۱۱۰ - زهی بوعده وصل تو جان ما مسرور

زهی بوعده وصل تو جان ما مسرور
بیا که چشم بد از تو همیشه بادا دور ۱

چگونه دیده بدوزم ز منظرت که ندید
نظر نظیر تو در کائنات یک منظور ۲

کسی که طلعت حسن عذار عذرا دید
بود هر آینه وامق به پیش او معذور ۳

بدور باده چشانی چشم مخمورت
چگونه مستی ارباب دل بود مستور ۴

از آن خم آر شرابی برای دفع خمار
روا بود چو تو ساقی و ما چنین مخمور ۵

مثال کعبه و مانند بیت معمور است
خرابه دل ما چون بعشق شد معمور ۶

چگونه کنه جمال ترا کند ادراک
اگر دو دیده ز دیدار تو نیابد نور ۷

چو مردن از پی تو بخت پایدار آمد
ز پای دار نترسد حسینی منصور ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۹ - امیر قافله کوس رحیل زد ای یار
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱ - ترا ز حال من زار مبتلا چه خبر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.