هوش مصنوعی: این شعر از حسین، بیانگر احساس غم و اندوه ناشی از دوری از دوست و نبود خبری از اوست. شاعر از بی‌توجهی طالع بد به عاشقان، نبود نگاه محبت‌آمیز از سوی معشوق، و تاریکی شب امید در دلش شکایت می‌کند. او خود را بنده‌ای معتقد و خدمتگزار می‌داند اما احساس می‌کند که لیاقت و هنری ندارد. در نهایت، شاعر با اشاره به طوطی طبع خود که از شکر گفتار معشوق شیرین‌کام شده، بیان می‌کند که با وجود عشق و اشتیاق فراوان، توانایی پرواز به سوی معشوق را ندارد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک کامل آن نیاز به بلوغ عاطفی و شناخت ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند فراق و اندوه ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.

شماره ۱۲۸ - دوست در خانه و ما را خبری نیست دریغ

دوست در خانه و ما را خبری نیست دریغ
طالع دلشدگان را اثری نیست دریغ ۱

بر همه تافته مهر رخ منظور ولیک
بهر نظاره کسی را نظری نیست دریغ ۲

همه آفاق پر از پرتو خورشید و هنوز
شب امید دلم را سحری نیست دریغ ۳

خواستم سر نهم و عذر قدومش خواهم
لایق خاک قدمهاش سری نیست دریغ ۴

بنده بس معتقد و خادم و دولت خواهست
این قدر هست که او را هنری نیست دریغ ۵

طوطی طبع من از شکر تو شیرین کام
کز مقالات تو او را شکری نیست دریغ ۶

می پرد سوی تو از شوق دل و جان حسین
لیک بر بازوی او بال و پری نیست دریغ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۷ - شوریده کرد حالم لعل شکر نثارش
گوهر بعدی:شماره ۱۲۹ - عید است و موسم گل و هنگام طرف باغ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.