خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر عشق و اشتیاق شدید به معشوق (که میتواند معشوق زمینی یا الهی باشد) است. شاعر از فداکاری عاشقان، تجلی زیبایی معشوق و بندگی در راه او سخن میگوید. همچنین، به مفاهیمی مانند قربانی کردن جان، عشق به کعبه و خواجه نجف (امام علی) اشاره دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، نیاز به درک و تجربه کافی برای فهم کامل معانی دارد. همچنین، برخی اشارات مذهبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۳۰ - ای ناوک بلای ترا سینه ها هدف
ای ناوک بلای ترا سینه ها هدف
در یتیم عشق ترا جان ما صدف ۱
در راه اشتیاق تو ای کعبه مراد
هر دم هزار قافله دل شده تلف ۲
عالم پر از تجلی حسن و تو وانگهی
چندین هزار عاشق جوینده هر طرف ۳
از شوق رو به پیش تو قربان کنند جان
عشاق گرد کعبه کویت کشیده صف ۴
من آستین ز هر دو جهان برفشانده ام
تا آستان عشق ترا کرده ام کنف ۵
در خلوتی که جلوه گه چون تو یوسفی ست
دوشیزگان عالم غیبی بریده کف ۶
ای دل حجاب تن مطلب زانکه هست حیف
دریای پر ز گوهر و محبوب زیر کف ۷
گر داغ بندگی تو ای شه برم بخاک
بس باشدم بروز قیامت همین شرف ۸
از میر و شحنه باک ندارد کسیکه کرد
همچون حسین بندگی خواجه نجف ۹
در یتیم عشق ترا جان ما صدف ۱
در راه اشتیاق تو ای کعبه مراد
هر دم هزار قافله دل شده تلف ۲
عالم پر از تجلی حسن و تو وانگهی
چندین هزار عاشق جوینده هر طرف ۳
از شوق رو به پیش تو قربان کنند جان
عشاق گرد کعبه کویت کشیده صف ۴
من آستین ز هر دو جهان برفشانده ام
تا آستان عشق ترا کرده ام کنف ۵
در خلوتی که جلوه گه چون تو یوسفی ست
دوشیزگان عالم غیبی بریده کف ۶
ای دل حجاب تن مطلب زانکه هست حیف
دریای پر ز گوهر و محبوب زیر کف ۷
گر داغ بندگی تو ای شه برم بخاک
بس باشدم بروز قیامت همین شرف ۸
از میر و شحنه باک ندارد کسیکه کرد
همچون حسین بندگی خواجه نجف ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۹ - عید است و موسم گل و هنگام طرف باغ
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱ - تافت بر جان و دلم انوار عشق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.