هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی و معنوی، دربارهٔ اهمیت بیداری روحانی، دوری از غفلت و نزدیکی به معبود است. شاعر از منزلی مقدس سخن میگوید که مانند کعبهٔ جانهاست و توصیه میکند که از این مکان روحانی طلب برکت کنند. همچنین، هشدار میدهد که عمر کوتاه است و نباید در غفلت به سر برد. در پایان، شاعر از درد دوری از یار مینالد و بیثمر بودن عمر بدون عشق را یادآور میشود.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار میباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند مرگ، غفلت و دوری از معشوق ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال سنگین باشد.
شماره ۱۳۳ - عزیزان وفاپیشه مبارکباد این منزل
عزیزان وفاپیشه مبارکباد این منزل
که میافزاید از نورش صفای جان اهل دل ۱
بمعنی کعبه جانهاست این منزلگه عالی
برای طوفش از هر سو ببسته قدسیان محمل ۲
ز خاکپای این درگه طلب کن دولت ای عاشق
که هست این آیت رحمت شده بر خاکیان نازل ۳
دلا بیدار شو یکدم که جان عزم سفر دارد
چه جای خواب این مسکن که همراهست مستعجل ۴
وداع عمر نزدیک و تو خود دوری نه ای آگه
رفیقان بار بستند و تو خود بنشسته ای غافل ۵
ترا این خویشتن بینی سبل شد دیده دل را
اگر دیدار میخواهی ز دید خویشتن بگسل ۶
مرا در پیش دلداران بود جان باختن آسان
ولیکن زیستن یکدم بود بی دوستان مشکل ۷
حسین از یار چون دوری چه عیش از عمر میجوئی
چو رفت آن حاصل عمرت چسود از عمر بیحاصل ۸
که میافزاید از نورش صفای جان اهل دل ۱
بمعنی کعبه جانهاست این منزلگه عالی
برای طوفش از هر سو ببسته قدسیان محمل ۲
ز خاکپای این درگه طلب کن دولت ای عاشق
که هست این آیت رحمت شده بر خاکیان نازل ۳
دلا بیدار شو یکدم که جان عزم سفر دارد
چه جای خواب این مسکن که همراهست مستعجل ۴
وداع عمر نزدیک و تو خود دوری نه ای آگه
رفیقان بار بستند و تو خود بنشسته ای غافل ۵
ترا این خویشتن بینی سبل شد دیده دل را
اگر دیدار میخواهی ز دید خویشتن بگسل ۶
مرا در پیش دلداران بود جان باختن آسان
ولیکن زیستن یکدم بود بی دوستان مشکل ۷
حسین از یار چون دوری چه عیش از عمر میجوئی
چو رفت آن حاصل عمرت چسود از عمر بیحاصل ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۲ - میبرد قد تو از سرو خرامان رونق
گوهر بعدی:شماره ۱۳۴ - ای غمزه ات کشیده خدنگی بکین دل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.