شماره ۱۳۴ - ای غمزه ات کشیده خدنگی بکین دل

ای غمزه ات کشیده خدنگی بکین دل
ترک کمانکش تو گرفته کمین دل ۱

ز کشت عمر خویش ندانم چه بر خورد
آنکو نکاشت تخم غمت در زمین دل ۲

مقبول حضرتست چنان مقبلی که او
داغ غلامی تو نهد بر جبین دل ۳

جان باختن بروی تو ای دوست کیش ماست
قربان شدن به تیغ هوای تو دین دل ۴

من فارغم ز روضه رضوان از آنکه هست
خاک در سرای تو خلد برین دل ۵

آید بحشر خاتم دولت بدست من
چون باشدم ز مهر تو مهر نگین دل ۶

آندم که دل بناز ز اسرار دم زند
گر هست جبرئیل نباشد امین دل ۷

آیینه جمال خدائی و در رخت
جز حق ندیده دیده دیدار بین دل ۸

همچون حسین عقل طریق جنون گرفت
تا عشق دوست کرد مرا همنشین دل ۹