شماره ۱۳۶ - ای که با سوز غم عشق تو می سازد دل

ای که با سوز غم عشق تو می سازد دل
تا بکی ز آتش سردای تو بگذارد دل ۱

گر چه عار آیدم از شاهی ملک در جهان
بغلامی تو امروز همی نازد دل ۲

روح قدسی بجنیبت کشی من آید
علم عشق تو روزیکه برافرازد دل ۳

شهسوارا پی درمان دلم رنجه مشو
که دو اسبه ز پی درد تو می تازد دل ۴

آنچنان در غم عشق تو شدم مستغرق
که بشادی نتواند که بپردازد دل ۵

گر چه در چنگ غمت عود صفت میسوزم
هیچ نقشی بجز از درد تو ننوازد دل ۶

زان سبب نام دل خود بزبان میآرم
که تو میسوزی و با سوز تو میسازد دل ۷

گر نه امید لقای تو بود روز جزا
حاشا لله که بجنت نظر اندازد دل ۸

آشکارا نظر از خلق جهان دوخت حسین
که نهانی نظری با تو همی بازد دل ۹