شماره ۱۴۹ - من آشفته و شیدا چو تمنای تو دارم

من آشفته و شیدا چو تمنای تو دارم
از سر خویش گذشتم سر سودای تو دارم ۱

گل صد برگ نبویم سمن و لاله نجویم
که در این باغ هوای گل رعنای تو دارم ۲

به جهان شورش و غوغا چه عجب از من شیدا
که به هنگام قیامت سر غوغای تو دارم ۳

دلم از ملک دو عالم نشود فرخ و خرم
ز غم عشق جگر سوز دلارای تو دارم ۴

به تماشاگه جنت چو روم دیده به بندم
من دل خسته به پنهان چو تماشای تو دارم ۵

چو مرا هست تمنا که شکاری تو باشم
همه روی دل از آن روز به صحرای تو دارم ۶

چو حسین از سر دانش ز تو چون شکر نگویم
که بسی بخت و سعادت ز عطاهای تو دارم ۷