شماره ۱۶۰ - ما سر بر آستان در یار می نهیم

ما سر بر آستان در یار می نهیم
پا در حریم کعبه احرار می نهیم ۱

هر لحظه صد گناه و خطا می کنیم باز
چشم امید بر کرم یار می نهیم ۲

چون کاف کوه قاف شکافد اگر نهند
باری که ما بر این دل افکار می نهیم ۳

چون شادی وصال تو ما را نداد دست
دل بر غم فراق تو ناچار می نهیم ۴

اول بآب دیده خود غسل می کنیم
آنگاه بر درت لب و رخسار می نهیم ۵

تا سر بر آستانت نهادیم پای فقر
بر هفت فرق گنبد دوار می نهیم ۶

ز انفاس تست مجلس ما مشگبوی و ما
تهمت بناف آهوی تاتار می نهیم ۷

روی خلاص هست ز بند بلا حسین
چون دل بدان دو طره طرار می نهیم ۸