شماره ۱۶۱ - ای از فروغ روی تو روشن سرای چشم

ای از فروغ روی تو روشن سرای چشم
وی خاک آستان درت توتیای چشم ۱

بیگانه ز آشنایم و از خویش بیخبر
تا شد خیال روی توام آشنای چشم ۲

رفتی ز پیش چشم و نشستی درون دل
گوئی گرفت خاطرت از تنگنای چشم ۳

شبهای تیره ره بحریمت نبرد می
گر نیستی فروغ رخت رهنمای چشم ۴

بهر نثار پای خیال تو روز و شب
پر در و گوهر است مرا درجهای چشم ۵

گر خون چشم من غم تو ریخت باک نیست
شادم بدین که داد لبت خونبهای چشم ۶

تا آتش دلم بخیال تو کم رسد
پیوسته آب میزنم اندر فضای چشم ۷

در رهگذار سیل فنا پایدار نیست
زانرو فتاده است خلل در بنای چشم ۸

کحل است خاکپای تو ای حوروش کز او
دارد حسین خسته امید شفای چشم ۹