خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از درد هجران و دوری از یار مینالد و میگوید که آیا باید درد دل را در نامه بنویسد یا از سوز جگر شکایت کند. او از ترس دشمنان از ذکر نام معشوق در نامه میهراسد و آرزوی همنفسی را دارد تا پیامش را به سلطان برساند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات ادبی کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۶۵ - در نامه حدیث دل درویش نویسم
در نامه حدیث دل درویش نویسم
یا قصه سوز جگر خویش نویسم ۱
از هجر انیسان نکوخواه بنالم
با وصف جلیسان بداندیش نویسم ۲
نزدیک تو شرح غم دوری بفرستم
یا خود ستم دور جفاکیش نویسم ۳
دانم که دلت بر من بیچاره بسوزد
گر نکته ای از سوز دل خویش نویسم ۴
ترسم که کند دشمن من طعنه ات ای دوست
در نامه اگر نام ترا پیش نویسم ۵
کو همنفسی تا بر سلطان برساند
سطری چو حسین ار من درویش نویسم ۶
یا قصه سوز جگر خویش نویسم ۱
از هجر انیسان نکوخواه بنالم
با وصف جلیسان بداندیش نویسم ۲
نزدیک تو شرح غم دوری بفرستم
یا خود ستم دور جفاکیش نویسم ۳
دانم که دلت بر من بیچاره بسوزد
گر نکته ای از سوز دل خویش نویسم ۴
ترسم که کند دشمن من طعنه ات ای دوست
در نامه اگر نام ترا پیش نویسم ۵
کو همنفسی تا بر سلطان برساند
سطری چو حسین ار من درویش نویسم ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۴ - گر چه از دست غمت حال پریشان دارم
گوهر بعدی:شماره ۱۶۶ - تا بسودای تو از راه دراز آمده ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
