شماره ۱۷۰ - ما بار تن ز کوی وصال تو می بریم

ما بار تن ز کوی وصال تو می بریم
وز بهر توشه عشق جمال تو میبریم ۱

تا دوست را ز دوست بود یادگارئی
دل با تو میدهیم و خیال تو میبریم ۲

دلهای ما بدام بلا میشود اسیر
هردم که نام دانه خال تو میبریم ۳

چون مصریان بضاعت ما تنگ شکر است
زیرا که نکته ای ز مقال تو میبریم ۴

مانند خضر چاشنی چشمه حیات
از لفظ همچو آب زلال تو میبریم ۵

ننگ وجود خویشتن از روی مسکنت
از خاک آستان جلال تو میبریم ۶

جانا حسین هست مقیم درت ولیک
بار بدن ز بیم ملال تو می بریم ۷