هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان عاشقی سخن می‌گوید که با وجود درد و رنج عشق، از این حال خوشحال است. شاعر از غم و الم یار به عنوان منبع شادی یاد می‌کند و تأکید می‌کند که حتی زخم‌های عشق برایش شیرین هستند. او از حکیم می‌خواهد که برای آزادی یا درمان دلش تلاش نکند، زیرا در داغ عشق گرفتار و خوشحال است. شعر با تصاویری از آتش، زخم، و گل‌ها، حالات مختلف عشق را به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از تصاویر مانند زخم و داغ ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.

شماره ۱۷۳ - ما جگرسوختگان با غم دلدار خوشیم

ما جگرسوختگان با غم دلدار خوشیم
سینه مجروح ولی با الم یار خوشیم ۱

ای حکیم از پی آزادی ما رنجه مشو
زانکه در داغ غم عشق گرفتار خوشیم ۲

در علاج دل بیچاره ما رنج مبر
که چو چشم خوش او خسته و بیمار خوشیم ۳

ما که سودا زدگان سر بازار غمیم
سود و سرمایه اگر رفت به بازار خوشیم ۴

دیگران گر به تماشای جمال تو خوشند
ما شب و روز به یک وعده دیدار خوشیم ۵

آتش افروز و به غم سوز و به زخمی بنواز
که جگر خسته و دل سوخته و زار خوشیم ۶

عندلیبان دل آشفته گلزار توییم
به امید گل اگر زخم زند خار خوشیم ۷

کی ز آزار تو بیزار شود جان حسین
زخم چون از تو رسد با همه آزار خوشیم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۲ - یاری که ز جان دوسترش داشته بودم
گوهر بعدی:شماره ۱۷۴ - گر برود هزار جان با غم عشق او خوشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.