هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر درد فراق و اشتیاق شدید شاعر به معشوق است. او از زندگی بدون معشوق گله میکند و تمام عمر خود را در آرزوی وصال گذرانده است. حتی وعدههای بهشت هم نمیتواند دل او را از معشوق منصرف کند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۷۷ - شبی اگر بکشد درد آرزوی توام
شبی اگر بکشد درد آرزوی توام
نسیم صبح دهد زندگی ببوی توام ۱
تن از هوای لحد خاک تیره گشت و هنوز
ز دل نمیرود ای جان هوای روی توام ۲
مرا چه زهره که لاف از غلامی تو زنم
غلام حلقه بگوش سگان کوی توام ۳
در آن امید که روزی وصال دریابم
گذشت عمر گرامی بجستجوی توام ۴
کشان کشان ببهشتم برند و من نروم
که دل نمیکشد ای دوست جز بسوی توام ۵
حدیث جنت و دوزخ کنند مردم لیک
مرا از آن چه خبر چون بگفتگوی توام ۶
در آرزوی تو عمرم گذشت همچو حسین
هنوز واله و شیدا از آرزوی توام ۷
نسیم صبح دهد زندگی ببوی توام ۱
تن از هوای لحد خاک تیره گشت و هنوز
ز دل نمیرود ای جان هوای روی توام ۲
مرا چه زهره که لاف از غلامی تو زنم
غلام حلقه بگوش سگان کوی توام ۳
در آن امید که روزی وصال دریابم
گذشت عمر گرامی بجستجوی توام ۴
کشان کشان ببهشتم برند و من نروم
که دل نمیکشد ای دوست جز بسوی توام ۵
حدیث جنت و دوزخ کنند مردم لیک
مرا از آن چه خبر چون بگفتگوی توام ۶
در آرزوی تو عمرم گذشت همچو حسین
هنوز واله و شیدا از آرزوی توام ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۶ - بیا بیا که من اندر جهان ترا دارم
گوهر بعدی:شماره ۱۷۸ - با درد غم عشق تو درمان نشناسم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
