هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر عشق و فداکاری شاعر به معشوق است. شاعر از دردها و رنج‌های عشق سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که چگونه با وجود تمام سختی‌ها، عشقش پایدار مانده است. او از خاک قدم معشوق به عنوان سرمه چشم یاد می‌کند و نشان می‌دهد که حاضر است برای عشقش همه چیز را فدا کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و عبارات نیاز به دانش ادبی و تجربه زندگی بیشتری برای درک کامل دارند.

شماره ۱۸۰ - در ره عشق تو با درد و الم ساخته ایم

در ره عشق تو با درد و الم ساخته ایم
سینه سوخته را مجمر غم ساخته ایم ۱

ما دل آشفته لطف و کرم دوست نه ایم
عاشقانیم که با جور و ستم ساخته ایم ۲

چشم ما لایق دیدار تو زانست که ما
سرمه دیده از آن خاک قدم ساخته ایم ۳

بتمنای میان تو گذشته ز وجود
وز خیال دهنت برگ عدم ساخته ایم ۴

قدم از دایره حکم تو بیرون ننهیم
زانکه عمریست که با حکم قدم ساخته ایم ۵

شمع و من در شب هجران تو از آتش دل
تا سحر سوخته و هر دو بهم ساخته ایم ۶

چون کریمی و سئوال از تو خلاف ادب ست
چاره خویش حوالت بکرم ساخته ایم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۹ - تا خاک صفت معتکف آن سر کویم
گوهر بعدی:شماره ۱۸۱ - گذشت عمر و خلاص از محن نمییابم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.