شماره ۱۸۳ - چمن شکفته و گلها ببار می بینم

چمن شکفته و گلها ببار می بینم
ولیک بی رخ او گل چو خار می بینم ۱

اگر بهشت بود دوزخ است در چشمم
هر آن دیار که خالی ز یار می بینم ۲

گل امید من از باد هجر گشت زبون
خزان نگر که بوقت بهار می بینم ۳

جراحت دل خود را مجوی مرهم از آنک
بهر که مینگرم دل فکار می بینم ۴

ز درد هر که بنالید و از جفا بگریخت
ز روی اهل دلش شرمسار می بینم ۵

دریغ خطه خوارزم شد چنانکه در او
نه یار و مونس و نی غمگسار می بینم ۶

اساس قصر بقا بایدت نهاد حسین
بنای عمر چو نااستوار می بینم ۷