شماره ۲۱۳ - دست بختم کوته است از دامن وصلت که هست

دست بختم کوته است از دامن وصلت که هست
پایه من سست قدرت بخت والا آمده ۱

گوهر طبعم نثار خاک پایت کی سزد
گرچه از روی شرف لؤلؤی لالا آمده ۲

نظم من در خورد جاهت کی بود با آنکه هست
در شعرم خوشتر از دری شعرا آمده ۳

ای ز آب مرحمت شسته لباس دین ما
تا ز چرک شرک صافی و مصفا آمده ۴

کنج ویران جای گنج آمد از آن مهر ترا
در دل ویران من پیوسته مأوی آمده ۵

پای مردیهای لطفت میرساند دمبدم
آنچه از درگاه حق ما را تمنا آمده ۶

هم ز لطف خویشتن درمان درد ما بکن
ای ز لطفت درد جانها را مداوا آمده ۷

ای با دل شکسته ترا کار آمده
درد تو مرهم دل افکار آمده ۸