هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از فتنه‌های عشق، جذابیت معشوق و تأثیر آن بر دل عاشقان سخن می‌گوید. او از همنشینی با پرندگان نمادین مانند جغد و عقاب، پرواز از آشیان قدس و اسیر شدن مرغ دل در دام شاهباز معشوق یاد می‌کند. شاعر همچنین به جمال و آوازه‌ی معشوق اشاره می‌کند که شرق و غرب را فرا گرفته و دل عشاق را به اسارت گرفته است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد تا به درستی درک شود.

شماره ۲۲۱ - باز این چه فتنه است که آغاز کرده ای

باز این چه فتنه است که آغاز کرده ای
با عاشقان خویش مگر راز کرده ای ۱

با جغد و با عقاب چرا همنفس شدی
از آشیان قدس چو پرواز کرده ای ۲

مرغ دلم ز قید هوا رسته بود لیک
صیدش تو شاهباز چو شهباز کرده ای ۳

چشم کسی ندید چنین فتنه ها که تو
با چشم شوخ و غمزه غماز کرده ای ۴

بر رخ کشیده پرده مه و مهر از حیا
هر دم که پرده از رخ خود باز کرده ای ۵

آوازه جمال تو بگرفت شرق و غرب
وانگاه صید خلق بآواز کرده ای ۶

جان حسینی و دل عشاق برده ای
تا در حصار نغمه شهناز کرده ای ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۲۰ - گر ماه من بتابد از بام تا بخانه
گوهر بعدی:شماره ۲۲۲ - بازم ای دوست چرا از نظر انداخته ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.