شماره ۲۴۴ - هر جا که هست چون تو گلی سرو قامتی

هر جا که هست چون تو گلی سرو قامتی
از بلبلان خسته برآید قیامتی ۱

گر جان و دل بروی تو ایثار کردمی
باشد که نی کند دل و جانم غرامتی ۲

ناصح ندیده چهره لیلی چرا کند
مجنون خسته را ز محبت ملامتی ۳

عالم چو از تطاول زلف تو در هم است
حال مرا چگونه بود استقامتی ۴

صد آبروی یابم اگر باشدم بحشر
از خاک آستان تو بر رخ علامتی ۵

عمری که غافل از رخ خوبت گذاشتم
ضایع گذشت و هست بر آنم ندامتی ۶

چشم حسین چشمه خونین روان کند
هر جا که بی حبیب نماید اقامتی ۷