هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، زیبایی و جذابیت معشوق را توصیف می‌کند. شاعر از عشق و دل‌باختگی خود سخن می‌گوید و به ویژگی‌های محبوبش مانند چشمان فریبنده، موهای پرپیچ‌و‌تاب و سیرت نیکوی او اشاره می‌کند. همچنین، شاعر از درد عشق و رنج‌های ناشی از آن می‌نالد و معشوق را به دلیل بی‌اعتنایی و غارتگری دلش سرزنش می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به‌کاررفته در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی برای درک کامل دارند.

شماره ۲۵۷ - قد رعنا رخ زیبا لب شیرین داری

قد رعنا رخ زیبا لب شیرین داری
قصد غارتگری عقل و دل و دین داری ۱

حسن صورت نشود جمع بلطف سیرت
نازنینا تو هم آن داری و هم این داری ۲

جان من خسته بدان غمزه فتان کردی
دل من بسته در آن طره پرچین داری ۳

تو مسیحای همه خسته دلانی لیکن
کشتن عاشق سودا زده آئین داری ۴

بر رخت قطره خوی یا برخ گل ژاله است
یا که بر صفحه مه کوکب پروین داری ۵

چاره درد من خسته شناسی لیکن
آنقدر هست که قصد من مسکین داری ۶

همچو دلدار تو یاری بجهان نیست حسین
دیده بگشای تو هم چشم جهان بین داری ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۵۶ - گفتم دلا ببین که جفای که میکشی
گوهر بعدی:شماره ۲۵۸ - حیف آیدم که چون تو نگار پریوشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.