هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و ستایش‌آمیز است که در آن شاعر به ستایش شخصیتی معنوی و الهی می‌پردازد. او این شخصیت را به عنوان شاهنشاه معانی، آگاه از اسرار غیب و حاصل هستی توصیف می‌کند. همچنین، شاعر به فضل الهی، سعادت و امید به وصال اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۲۵۹ - ای در اقلیم معانی زده کوس شاهی

ای در اقلیم معانی زده کوس شاهی
بنده امر و مطیع تو ز مه تا ماهی ۱

هر که خاک ره تو تاج سر خود نکند
پیش ارباب معانی بود از بی راهی ۲

هست افکار تو مشاطه ابکار غیوب
که ز اسرار سراپرده غیب آگاهی ۳

خلق دنیا چو طفیلند و توئی حاصل کون
اهل معنی همه خیلند و تو شاهنشاهی ۴

درع حکمت چو بپوشی و درآئی در صف
شیر در بیشه معنی کندت روباهی ۵

آنقدر هست قبول تو در آن در که رسد
هر دم از حکم قضا آنچه تو در میخواهی ۶

از همه فضل و عنایات الهی نه بس است
این سعادت که تو شایسته آن درگاهی ۷

گر بدامان وصالت نرسد نیست عجب
دست امید حسین از جهة کوتاهی ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۵۸ - حیف آیدم که چون تو نگار پریوشی
گوهر بعدی:شماره ۲۶۰ - آه که از ره کرم یار نکرد یارئی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.