شماره ۲۶۷ - خجسته عید من آندم که چهره بگشائی

خجسته عید من آندم که چهره بگشائی
هلال عید ز ابروی خویش بنمائی ۱

رسید عید و بهار آمد و جهان خوش شد
ولی چه سود از اینها، مرا تو می بائی ۲

اگر حدیث تو نبود چه حاصل از گوشم
وگر تو رخ بنمائی چه سود بینائی ۳

بسوی روضه رضوان نظر نیندازم
اگر تو روضه بدیدار خود نیارائی ۴

در آرزوی تو از جان نماند جز نفسی
چه شد که یکنفس ای جان من نمی آئی ۵

دمی بیا که بروی تو جان برافشانم
که نیست بیتو مرا طاقت شکیبائی ۶

لطافت همه خوبان ز حسن تو اثری است
زهی لطافت خوبی و حسن و زیبائی ۷

برای دیدن حسن تو دیده میباید
وگرنه در همه اشیا بحسن پیدائی ۸

حسین طلعت لیلی بچشم مجنون بین
که دوست را نسزد دیده تماشائی ۹