شماره ۲۶۶ - راه اگر سوی خرابات مغان دریابی

راه اگر سوی خرابات مغان دریابی
دارد امید که اسرار نهان دریابی ۱

از سر هستی موهوم سبک برخیزی
گر از آن ساقی جان رطل گران دریابی ۲

دوست را کز دو جهان مسند او بیرونست
چو تبرا کنی از هر دو جهان دریابی ۳

تا نشانی بود آن نام تو باقی در عشق
نیست ممکن که از او نام و نشان دریابی ۴

خلوت دل که در او یار تو ماوی سازد
ادب آن نیست که اغیار در آن دریابی ۵

گر دل از مهر هوای دگران برگیری
دوست را جانب خود دل نگران دریابی ۶

همه تن خاک شو اندر ره دلدار حسین
تا رهی سوی سراپرده جان دریابی ۷