بخش ۵۰ - سال کردن آن صوفی قاضی را

گفت صوفی چون زِ یک کان است زَر
این چرا نَفْع است و آن دیگر ضَرَر؟ ۱

چون که جُمله از یکی دست آمده‌ست
این چرا هُشیار و آن مَست آمده‌ست؟ ۲

چون زِ یک دریاست این جوها رَوان
این چرا نوش است و آن زَهْرِ دَهان؟ ۳

چون همه اَنْوار از شَمْسِ بَقاست
صُبحِ صادقْ صُبحِ کاذب از چه خاست؟ ۴

چون زِ یک سُرمه‌ست ناظِر را کَحَل
از چه آمد راست‌بینیّ و حَوَل؟ ۵

چون که دارُ الضَّرْب را سُلْطانْ خداست
نَقْد را چون ضَرْبِ خوب و نارَواست؟ ۶

چون خدا فَرمود رَهْ را راهِ من
این خَفیر از چیست و آن یک راهْ‌زَن؟ ۷

از یک اِشْکَم چون رَسَد حُرّ و سَفیه
چون یَقین شُد الْوَلَد سِرُّ اَبیه؟ ۸

وحدتی که دید با چندین هزار
صد هزاران جُنْبِش از عینِ قَرار؟ ۹