هوش مصنوعی:
این متن درباره یکی از خوشنویسان معاصر شاه عباس صفوی است که در اصفهان زندگی انزواطلبی داشته و تنها با اهل حال ارتباط برقرار میکرد. او مردی موحد، سالک و طالب کمالات معنوی بود. تخلص او "حالی" بوده و نمونهای از اشعارش شامل یک بیت و یک رباعی در متن آمده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای درک و ارتباط برقرار کردن، نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی داشته باشد.
بخش ۳۴ - باباشاه عراقی
معاصر شاه عباس ماضی صفوی و از خوشنویسان بوده. در اصفهان به انزوا میگذرانیده. جز با اهل حال با کسی تکلم نمیفرموده، مگر به حسب ضرورت و از روی کدورت. غرض، مردی موحد وسالکی مجرد، طالب کمالات و صاحب حالات بود. تقی اوحدی نوشته است که حالی تخلص مینمود. این بیت و رباعی از اوست:
۱
چه دیدهاند گدایان عشق از درِ دوست
که هر دو عالمشان در نظر نمیآید ۲
رباعی ۳
واحد چو به کثرت آورد روی ظهور
گردد به حجابات مراتب مستور ۴
تکرار وجود ماست این مرتبهها
ماییم به تکرار خود از خود شده دور ۵
چه دیدهاند گدایان عشق از درِ دوست
که هر دو عالمشان در نظر نمیآید ۲
رباعی ۳
واحد چو به کثرت آورد روی ظهور
گردد به حجابات مراتب مستور ۴
تکرار وجود ماست این مرتبهها
ماییم به تکرار خود از خود شده دور ۵
تعداد ابیات: ۳
۳۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۳۳ - برهان کرمانی
گوهر بعدی:بخش ۳۵ - بیدل دهلوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
