هوش مصنوعی: میرزا عبدالحسین، عارفی ساکن شیراز بود که علوم صوری و معنوی را فراگرفته و عمر خود را به ریاضت و عبادت گذراند. او از مریدان مولانا عبدالرحیم دماوندی، از بزرگان سلسله نوربخشیه، بود و شیخ محمد اسماعیل شیرازی به او ارادت داشت. میرزا عبدالحسین رسالاتی دارد و در این متن چند بیت شعر از او نقل شده است که مضامین عرفانی و اخلاقی دارند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که برای درک عمیق‌تر، به بلوغ فکری و آگاهی نسبی از مبانی عرفان نیاز دارد. همچنین، برخی از ابیات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.

بخش ۱۶۱ - ناظر کازرونی علیه الرحمة

اسم شریفش میرزا عبدالحسین و در شیراز سکونت داشتند. علوم صوری و معنوی حاصل کرده بود و عمر شریف خود را به ریاضات و عبادات شرعیه مصروف می‌نمود. پیر طریقت و ارشاد وی جناب مولانا عبدالرحیم بن یوسف الدماوندی است که از اکابر علما و عرفا و ازمشایخ سلسلهٔ علّیهٔ نوربخشیه بوده و جناب میرزا از متأخّران این طایفه است. شیخ محمد اسماعیل بن شیخ عبدالغنی شیرازی ارادت به او داشته. رسالات نیکو دارد و این چند بیت تیمّناً و تبرّکاً از اونوشته شد: ۱

من ندانستم از اول که چنین کاری هست
پایِ رفتن نه و بر دوش گران باری هست ۲
٭٭٭ ۳

مفتی بهانه جوست پی قتل عاشقان
بهتر ز عشقِ ما به جمالت بهانه نیست ۴
رباعی ۵

صورت گر پرده‌ای که اندر نظر است
در گردش خامه‌اش صور معتبر است ۶

منگر تو به صورت و به معنی بنگر
هر صورتِ آن معنی‌ای جلوه‌گر است ۷
٭٭٭ ۸

یک چند چو ممسکان فشردم رهِ حلق
یک چند چو مفلسان زدم وصله به دلق ۹

نگشود ز کاردل به این‌ها گرهی
بستم کمری تنگ پیِ خدمت خلق ۱۰
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۱۶۰ - نعیمی مشهدی قُدِّسَ سِرُّه
گوهر بعدی:بخش ۱۶۲ - وحشت بختیاری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.