خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

علیقلی خان لکزی رباعی‌ای را به نام یکی از مشایخ و عقلای زمان خود سروده است. در این رباعی، از غم عشق و ارزش تحمل آن سخن گفته شده است. اطلاعات بیشتری از حال این شخص در دسترس نیست.

محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عشقی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.

مشاهده کامل

بخش ۸۹ - مجدالدّین طالبه

از مشایخ زمان واز عقلای نکته دان عهد خود بوده. علیقلی خان لکزی این رباعی را به نام وی قلمی نموده. زیاده بر این از حالش اطلاعی به هم نرسید: ۱

باید غم عشق او ترا خو باشد
گر دست دهد غمش چه نیکو باشد ۲

مردی کن و در میان جان دار غمش
تا در نگری خود غم او او باشد ۳
تعداد ابیات: ۲ ۳۹۱
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

پرسش و پاسخ درباره‌ی این گوهر

هنوز پرسشی درباره‌ی این گوهر نیست.

گوهر قبلی:بخش ۸۸ - لطفی شیرازی
گوهر بعدی:بخش ۹۰ - معین جامی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.