بخش ۲۲ - در بیان قیامات انفسی و منازل و مراتب سیر سالکان

نفس اماره چو مرد از خوی بد
دید موتوا را به دیده سر خود ۱

شد قیامتهای نفس ظاهرش
دید من مات عیان چشم سرش ۲

خود قیامتهای انفس هست چار
آن یکی صغری دگر وسطی شمار ۳

بعد از آن کبری دگر عظمی بدان
تاکه گردی عارف اسرار جان ۴

مردن نفس از هوی صغری شمار
از هوی چون مرد، دل شد آشکار ۵

دل چو طبع روح گیرد در رشاد
خواند وسطی نام او را اوستاد ۶

روح چون گردد خفی کبری شود
محو هستیها بکل عظمی شود ۷

این قیامتها چو شد عین الیقین
منکشف گردد به دل حق الیقین ۸

آن زمان مرآت وجه حق شوی
بگذری از قید حق مطلق شوی ۹

محو گردی در تجلی جمال
راه یابی در نهایات وصال ۱۰

در دلت نور خدا تابان شود
جان پاکت واصل جانان شود ۱۱

مرده و زنده به امر پیر شو
تا نگردی تو به خود بینی گرو ۱۲