هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و محبت به یک کودک هفت ساله سخن میگوید و از مقام والای او در نزد خداوند یاد میکند. شاعر از روزی که خداوند به او داده است و از خندههای شاد کودک سخن میگوید. همچنین، شاعر به علم و دانش الهی اشاره میکند و از عقل و فرزانهگی نام میبرد.
رده سنی:
12+
این متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و عبارات پیچیدهتر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و درک ادبی دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
بخش ۱۱۵ - در نصیحت فرزند خود محمد گوید
ببین ای هفت ساله قرةالعین
مقام خویشتن در قاب قوسین ۱
منت پروردم و روزی خدا داد
نه بر تو نام من نام خدا باد ۲
درین دور هلالی شاد میخند
که خندیدیم ماهم روزکی چند ۳
چو بدر انجمن گردد هلاکت
برافروزند انجم را جمالت ۴
قلم درکش به حرفی کان هوائیست
علم برکش به علمی کان خدائیست ۵
به ناموسی که گوید عقل نامی
زهی فرزانه فرزند نظامی ۶
مقام خویشتن در قاب قوسین ۱
منت پروردم و روزی خدا داد
نه بر تو نام من نام خدا باد ۲
درین دور هلالی شاد میخند
که خندیدیم ماهم روزکی چند ۳
چو بدر انجمن گردد هلاکت
برافروزند انجم را جمالت ۴
قلم درکش به حرفی کان هوائیست
علم برکش به علمی کان خدائیست ۵
به ناموسی که گوید عقل نامی
زهی فرزانه فرزند نظامی ۶
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۶
۵۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۱۱۴ - نتیجه افسانه خسرو و شیرین
گوهر بعدی:بخش ۱۱۶ - در خواب دیدن خسرو پیغمبر اکرم را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.