بخش ۵ - جلایر قرض او بی حد و مر، شد

جلایر قرض او بی حد و مر، شد
ز سرما حالتش از سگ بتر شد ۱

جلایر تا ز نخ در زیر قرض است
ز سرما تا سحر هر شب به لرز است ۲

چرا شه زاده از حالش خبر نیست
به فکر کودکان در به در نیست؟ ۳

جلایر هر چه گوید راست گوید
تمامی بی کم و بی کاست گوید ۴

جلایر زاده عبد زر خریدی است
که این جا آمده بهر امیدی است ۵

نه شه زاده به درگاهش طلب کرد
نه او ناخواسته ترک ادب کرد ۶

اگر من پیر هستم او جوان است
سزای خدمت این آستان است ۷

نه نا اصل و نه اوباش است این طفل
نه هر جا آش، فراش است این طفل ۸

چرا باید که درکنجی بیفتد؟
چو گیلانی که از پنجی بیفتد ۹

طمع دارد زلطف شاه زاده
که گردد شفقتش بروی زیاده ۱۰

الهی تا جهان پاینده باشد
پس از هر رفتنی آینده باشد، ۱۱

رود ادبار، آید بخت و اقبال
به هر روز و به هر ماه و به هر سال ۱۲

برای چاکران شاه زاده
که بادا عمر و دولتشان زیاده ۱۳