هوش مصنوعی:
ادهم به دیر کهنی میرود و با راهبی آشنا میشود. راهب از او میپرسد که چگونه در این دیر کهن زندگی میکند و پوشش و خوراک خود را از کجا تأمین میکند. ادهم پاسخ میدهد که این سوال اشتباه است، زیرا روزیدهنده خداوند است و بندگان باید به او توکل کنند. راهب متوجه میشود که آزمودن خداوند درست نیست و باید به رضای او راضی بود.
رده سنی:
14+
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی نسبتاً عمیق است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک فارسی ممکن است برای کودکان کمسنوسال دشوار باشد.
بخش ۲۰ - حکایت ابراهیم علیه الرحمة باراهب
رفت ادهم در یکی دیر کهن
راهبی دید آشنای این سخن ۱
امتحان کردش که ای سرگشته مرد
پایبند این چنین جایت که کرد ۲
گر در این دیر کهن منزل کنی
پوشش و خور از کجا حاصل کنی؟ ۳
راهبش گفت این سخن از من خطاست
از خداپرس اینکه روزی ده خداست ۴
بندگان سر بر خط فرمان نهند
پوشش و خورشان خداوندان دهند ۵
این گره بگشا اگر پیوند تست
زانکه پنداری توکل بند تست ۶
رهروی بر هر گلی صد خارکش
امتحان کردن خدا را نیست خوش ۷
بنده باش و هرچه آید رد مکن
جز رضا دادن طریق خود مکن ۸
راهبی دید آشنای این سخن ۱
امتحان کردش که ای سرگشته مرد
پایبند این چنین جایت که کرد ۲
گر در این دیر کهن منزل کنی
پوشش و خور از کجا حاصل کنی؟ ۳
راهبش گفت این سخن از من خطاست
از خداپرس اینکه روزی ده خداست ۴
بندگان سر بر خط فرمان نهند
پوشش و خورشان خداوندان دهند ۵
این گره بگشا اگر پیوند تست
زانکه پنداری توکل بند تست ۶
رهروی بر هر گلی صد خارکش
امتحان کردن خدا را نیست خوش ۷
بنده باش و هرچه آید رد مکن
جز رضا دادن طریق خود مکن ۸
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۸
۳۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۱۹ - در بیان معرفت توکل میفرماید
گوهر بعدی:بخش ۲۱ - در بیان رضا و کیفیت آن میفرماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.