هوش مصنوعی:
این متن عرفانی از مولوی به موضوع تجلی الهی و ناتوانی عقل و وهم در درک آن میپردازد. شاعر بیان میکند که برای رسیدن به حقیقت، باید از اوصاف و تعلقات دنیوی رها شد و به تجلی ذات الهی رسید. نور تجلی بینشان است و درک آن با عقل ممکن نیست. گاهی افعال و صفات الهی را نشان میدهد و گاهی پرتو ذات حق را آشکار میسازد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و فهم نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مبانی عرفان اسلامی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
بخش ۳۴ - در بیان تجلی صفات میفرماید
بند راه توهم از اوصاف تست
پردهای خویش بردار از نخست ۱
دل چه از سودای نفسانی برست
بر سر تخت تجلی خوش نشست ۲
چیست انوار تجلی بی نشان
آنچه از سر تو آید بی گمان ۳
وهم و فهم اینجا نگنجد چون خیال
نی عبارت را در این معنی مجال ۴
گه گشاید گنج افعال و صفات
گه نماید پرتو انوار ذات ۵
پردهای خویش بردار از نخست ۱
دل چه از سودای نفسانی برست
بر سر تخت تجلی خوش نشست ۲
چیست انوار تجلی بی نشان
آنچه از سر تو آید بی گمان ۳
وهم و فهم اینجا نگنجد چون خیال
نی عبارت را در این معنی مجال ۴
گه گشاید گنج افعال و صفات
گه نماید پرتو انوار ذات ۵
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۵
۳۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۳۳ - در بیان قید در مقام تمکین
گوهر بعدی:بخش ۳۵ - در بیان تجلی ذات میفرماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
