غزل ۲۳ - اشک کواکب نگر چرخ غم اندود را

اشک کواکب نگر چرخ غم اندود را
گریه فراوان بود خانه پردود را ۱

صبر گوارا کند هرچه ترا ناخوشست
ساعتی از کف بنه آب گل آلود را ۲

بی نمکیهای دهر کار بجائی رساند
کاختر طالع کنم داغ نمکسود را ۳

دور جمال تو شد، گوش بنظاره یافت
مشکل اگر بشنود نغمه داود را ۴

نیست بگیتی دو چیز جست و کم یافتم
عاشق بیشکوه را آتش بی دود را ۵

تارک ادبار ما، لایق آن گل نبود
بر سر گردون زدیم کوکب مسعود را ۶

هر که ببوی وفا بر سر دنیا نشست
در ته دامن کشید آتش بی عود را ۷

نقد دو عالم کلیم، بر سر دل ریختند
شوری بختم ربود، داغ نمکسود را ۸