هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر عشق و پرستش بیقید و شرط است، جایی که شاعر از پیروی کورکورانه از عقاید رایج امتناع میورزد و به جای آن، عشق و نیاز خود را به معشوق حقیقی (یا معنوی) تقدیم میکند. او از محدودیتها و موانع دنیوی عبور میکند و با وجود سختیها، عشق خود را حفظ مینماید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و اصطلاحات عرفانی دارد.
غزل ۳۳ - هر کس بقبله ای کرد روی نیاز خود را
هر کس بقبله ای کرد روی نیاز خود را
هند و صنم پرستد، من سرو ناز خود را ۱
نگذاشت آستانش در جبهه ام سجودی
بی سجده می گذارم اکنون نماز خود را ۲
در کنج نامرادی تا کی ز منع دشمن
در زیر سر گذارم دست دراز خود را ۳
از نقش پا بر شکم گرچه همی گذارد
بر آستان جانان روی نیاز خود را ۴
پروانه سان نگردد هر دم بگرد شمعی
خواهد کلیم بیدل عاشق گداز خود را ۵
هند و صنم پرستد، من سرو ناز خود را ۱
نگذاشت آستانش در جبهه ام سجودی
بی سجده می گذارم اکنون نماز خود را ۲
در کنج نامرادی تا کی ز منع دشمن
در زیر سر گذارم دست دراز خود را ۳
از نقش پا بر شکم گرچه همی گذارد
بر آستان جانان روی نیاز خود را ۴
پروانه سان نگردد هر دم بگرد شمعی
خواهد کلیم بیدل عاشق گداز خود را ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۲ - منم بکنج قناعت رمیده از درها
گوهر بعدی:غزل ۳۴ - ترک چشمت می کند آماجگه محراب را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
