هوش مصنوعی: این متن شعری است که به موضوعات عشق، رنج، عدالت، و فلسفه زندگی می‌پردازد. شاعر از عشق و دلجویی سخن می‌گوید، از ستم و عدالت در جهان انتقاد می‌کند، و به مفاهیمی مانند دوری، خطر، و عقلانیت اشاره می‌نماید. همچنین، تمثیل‌های زیبایی مانند عید قربان و خانه قصاب برای بیان ظلم و ستم به کار رفته است.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و انتقادی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از تمثیل‌ها و اشارات (مانند ستم و ظلم) نیاز به درک بالاتری از زندگی و اجتماع دارند.

غزل ۳۴ - ترک چشمت می کند آماجگه محراب را

ترک چشمت می کند آماجگه محراب را
ما طمع داریم ازو دلجوئی احباب را ۱

با ستمکاران گیتی بد نمی گردد سپهر
عید قربانست دایم خانه قصاب را ۲

منزل نزدیکتر دارد خطر هم بیشتر
می دهد دوری ساحل مژده نایاب را ۳

عاقلانرا با خم زنجیر زلفت همسریست
یاد می گیرند ار دیوانه ها آداب را ۴

بر ستمگر بیشتر دارد اثر تیغ ستم
عمر کوتاه از تعدی می شود سیلاب را ۵

گر سواد زلف چندی دیرتر روشن شود
مصحف رویت نمی خواهد زخط اعراب را ۶

زخم تیغت قبله دلهاست چسبانتر خوشست
ابروان پیوسته می باید بلی محراب را ۷

چون هدف ما یکطرف تا چند و خلفی یکطرف
کوه از یک تیغ می نالد بنازم تاب را ۸

یک سبب پیدا نکرد از بهر ناکامی خویش
گرچه بر هم زد کلیم این عالم اسباب را ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۳ - هر کس بقبله ای کرد روی نیاز خود را
گوهر بعدی:غزل ۳۵ - ز آه گرمی آتش زنم سراپا را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.