هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌های فصل بهار و تغییرات طبیعت در این فصل می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه، گل‌ها، گیاهان و عناصر طبیعی مانند سوسن، نرگس، لاله، ابر و بید را به تصویر می‌کشد و از عشق و همدلی بین عاشق و معشوق نیز سخن می‌گوید.
رده سنی: 12+ این شعر دارای مفاهیم شاعرانه و استعاری است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

غزل ۱۴۷ - امسال نوبهار قدم پیشتر گذاشت

امسال نوبهار قدم پیشتر گذاشت
گل نیز از بساط چمن پا بدر گذاشت ۱

سوسن بوصف باغ زبانرا کبود کرد
نرگس ز شوق در قدح لاله سر گذاشت ۲

برگ شکوفه رقعه معشوق باغ بود
زان بوسه داد نرگس و بر چشم تر گذاشت ۳

شیرینی تبسم هر غنچه را مپرس
در شیر صبح خنده گلها شکر گذاشت ۴

گل را غرور مشت زر خویش بس نبود
ابر بهار بر سر آن زر گهر گذاشت ۵

نگذاشت یادگار بجز خرمن گلی
بر هر گل زمین که شکم ابرتر گذاشت ۶

می آورد بسان گل زرد سر برون
نتوان بخاک گلشن کشمیر زر گذاشت ۷

رمزیست اینکه عاشق و معشوق یکدلند
در پای خویش بید موله چو سر گذاشت ۸

کوتاه ماند دست کلیم از گل مراد
هر چند آرزو بسر یکدگر گذاشت ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۴۶ - حسن اگر در پرده باشد عشق ازو دیوانه نیست
گوهر بعدی:غزل ۱۴۸ - در طریق خودنمائی شیوه دلخواه نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.